Портокал, мед, цимет.

Портокал, мед, цимет.

 

Портокал, мед, цимет.

Исечено срце, потечени очи, испукани капилари.

Утрото тмурно, без трошка надеж за убав ден.

Душата празна, без трошка надеж за убав ден.

image

На многу бродови се качивме,

Сите ги потона ова море,

Море полно бури, ветрови, бранови…

Не скршија, не парчосаа.

Лебдиме на површината, исцепкани на милион парчиња.

Лебдиме изгубени, раштракани.

Нема сила што ќе не прибере,

Што ќе не стави на едно место,

На мека постела, под сонцето.

Да не огрее, да не затопли, да не оживее.

Го нема ни сонцето, а ни ѕвездите.

Милион делчиња сме, изгубени сред морето.

Може некое ќе заплови под сонцето,

Или ќе сјае со ѕвездите,

Или ќе потоне на морското дно.

 

-SoulDiary




Коментари

коментари